




İş sağlığı ve güvenliği önlemleri, şirket düzeyinde çalışanların kişisel bilgileri ve bireysel korunmaya yönelik tavsiyeler aracılığıyla alınır. İş sağlığı hizmetleri (iş hekimliği bakımı); işle ilgili hastalıkların önlenmesi ve erken teşhis edilmesine, iş görebilirliğin sürdürülmesine ve iş sağlığı ile güvenliğinin daha da geliştirilmesine hizmet eder.
Koruyucu ve önleyici tedbirler, ArbMedVV'nin (İş Sağlığı Hizmetleri Yönetmeliği) eklerinde tanımlanmıştır. Buna göre koruyucu sağlık planları; zorunlu, seçmeli ve talep üzerine (isteğe bağlı) olmak üzere üçe ayrılır:
Özellikle tehlikeli faaliyetlerin söz konusu olduğu durumlarda işveren bunu organize etmek zorundadır. Katılım mecburidir; çalışanlar ancak bu koruyucu muayene/süreç gerçekleştikten sonra çalışabilirler.
Belirli tehlikelerin varlığında işveren bu seçeneği sunmak zorundadır. Ancak çalışanların katılım sağlama zorunluluğu yoktur.
İşverenler, talep etmeleri halinde çalışanlarının düzenli olarak iş yeri hekimliği danışmanlığı ve muayenesi almasına izin vermelidir. Risk değerlendirmesine ve alınan koruyucu önlemlere dayanarak sağlık üzerinde herhangi bir zarar beklenmiyorsa bu seçenek ortadan kalkar.
Her koruyucu önlem/muayene uygulandıktan sonra, hem çalışana hem de işverene ilgili belgeler düzenlenir. Gizlilik gerekçesiyle, işverene verilen belgede çalışanın sağlık durumuna ilişkin hiçbir ifade yer almaz. Belge sadece muayenenin ne zaman ve hangi nedenle yapıldığını ve bir sonraki takip randevusunun ne zamana planlandığını içerir.
İşveren, bu belgeyi bir koruyucu sağlık dosyasında saklamakla yükümlüdür.

Temel Bakım Görevleri (DGUV Yönetmeliği 2, Ek 2, Bölüm 2, Ek 3 Uyarınca):
Şirkete Özgü Bakım Görevleri (DGUV Yönetmeliği 2, Ek 2, Bölüm 3, Ek 4 Uyarınca):

Almanya'da, yasal olarak uygunluk testi yapılmasını zorunlu kılan bir dizi yasal düzenleme mevcuttur. Bunlara örnek olarak şunlar gösterilebilir:
Yalnızca kaza önleme kuralları (UVV), bu testler için tek başına yeterli bir yasal dayanak oluşturmaz. Bu nedenle, devam eden bir iş ilişkisinde ortada somut bir neden yokken (durup dururken) yapılan uygunluk testleri, çalışanın kişilik haklarına ve özel hayatın gizliliğine müdahale sayılacağından yasal olarak kesinlikle yasaktır.
Eğer yürütülen faaliyet işin doğası gereği bunu zorunlu kılıyorsa, toplu iş sözleşmeleri veya şirket içi kurumsal anlaşmalar (Betriebsvereinbarung) yapılabilir. Bu anlaşmalar düzenlenirken, hem kamunun/üçüncü kişilerin korunması hem de muayene edilecek çalışanın kişisel hakları hassasiyetle gözetilmelidir. Bu süreçte orantılılık ilkesi her zaman ön planda tutulmalı ve çalışanın bu muayenelere katılmak için açık rızası (onayı) alınmalıdır.
Bununla birlikte, devam eden bir iş ilişkisinde belirli ve somut bir nedene dayanan (anlassbezogen) uygunluk muayeneleri, şu gibi özel durumlarda yasal olarak kabul edilebilir:
• Çalışanın uygunluğuna dair haklı şüphelerin bulunması: Bu şüphenin kabul edilebilmesi için, çalışanın işe uygun olmadığını yeterli kesinlikle gösteren somut ve gerçekçi belirtilerin (örneğin sık tekrarlanan ciddi iş hataları, belirgin koordinasyon sorunları vb.) olması gerekir.
• Farklı bir gereksinim profiline sahip yeni bir faaliyet alanına/pozisyona görevlendirilme durumunda.
Şirketinizdeki süreçlerin yasal çerçeveye uygun olarak yapılandırılması için uzmanlarımızla gerçekleştireceğiniz kişisel bir toplantıda size danışmanlık vermekten memnuniyet duyarız.
| Eski | Yeni | Örnek faaliyet alanları |
|---|---|---|
| G20 | • Gürültüye maruz kalınan faaliyetler
• Sunulan veya zorunlu önlem |
Metal işleme, inşaat sahaları, çocuk bakımı |
| G24 | • Islak koşullardaki faaliyetler
• Sunulan veya zorunlu önlem |
Gıda işleme, hasta ve yaşlı bakımı, doktorlar, kuaförler, diş teknisyenleri, temizlik görevlileri |
| G37 | • Ekranlı araçlarla yapılan faaliyetler
• Sunulan önlem |
Ofis faaliyeti, satış/danışmanlık |
| G42 | • Enfeksiyon riski taşıyan faaliyetler
• Zorunlu önlem |
Hasta ve yaşlı bakımı, doktorlar, çocuk bakımı |




